[home][inhoud][inhoud bovenbouw][inhoud practicum][links][copyright]
Meestal
worden meerdere typen tests gedaan, omdat
de testen niet erg nauwkeurig
zijn De
onderstaande test is een bewerking van de
staptest beschreven in het blad De Jonge
Onderzoeker door Ben van Doorn en Henk
Mulder. (DJO januari 1984 blz. 10
e.v.) De proef
kost veel inspanning. Tijdens de
test wordt een bepaalde hoeveelheid arbeid
verricht die afhankelijk is van het
gewicht van de proefpersoon. Dat
opstappen gaat als volgt. handeling
1 + 2 + 3 + 4 samen duren ongeveer 2.7
seconden Correctiefactor=
1.06 Conditiegetal
= 1.06 x (2000 ml/min : 60 kg) = 35
ml/min.kg
Er
zijn verschillende manieren om de conditie
te meten.Eén van die manieren is de
steptest.
De proef mag alleen worden gedaan door een
gezonde proefpersoon.
Omdat het hart sneller gaat kloppen om
voldoende zuurstof naar de spieren te
brengen kan uit de hartslagfrequentie en
het lichaamsgewicht bij benadering
berekend worden hoeveel zuurstof per
minuut tijdens de activiteit maximaal door
de proefpersoon verwerkt kan worden. Dit
noemt men de V(O2) max. (in ml per
min.).Materiaal
Een
plank (of bankje) dat voor meisjes 33 cm
hoog is en voor jongens 40 cm.
Een metronoom
Stopwatch
HartslagmeterWerkwijze
Probeer
een metronoom zo in te stellen dat de tijd
tussen 2 tikken ongeveer 0.65 seconden
duurt.
De proefpersoon moet in 2 minuten 45 keer
op dat bankje stappen. Dat is dus om de
2.7 seconden 1 keer.



Voorbeeld: